Miłorząb japoński (ginkgo biloba)



Miłorząb japoński – zastosowanie:

  • migrena;
  • spadek sił życiowych;
  • zaburzenia pamięci, trudność zapamiętywania, kłopoty z koncentracją, wewnętrzny chaos;
  • wzmożona drażliwość, niestabilność emocjonalna;
  • zaburzenia równowagi;
  • zaburzenia widzenia;
  • choroba Alzheimera;
  • zaburzenia krążenia tętniczego obwodowego z chromaniem przestankowym, bólem i obrzękiem nóg (zmniejszenie napięcia ścian naczyń, uelastycznienie naczyń, poprawa ukrwienia i lepsze zaopatrzenie w tlen) ;choroba Raynauda;
  • osłabienie mięśnia sercowego;
  • katarakta;
  • stany dezorientacji, lęki i depresja, upośledzenie czynności mózgu u starszych ludzi;
  • impotencja;
  • zawał serca, zator mózgu – profilaktyka;
  • starzenie
  • zawroty głowy

Związki czynne miłorzębu mają bardzo silne działanie, usprawniają przepływ krwi szczególnie w obrębie mózgu, poprawiają ukrwienie ślimaka w uchu wewnętrznym, zwiększają elastyczność naczyń krwionośnych, ożywiają czynności mózgowe.

Flawonoidy wykazują właściwości antyoksydacyjne spowalniając degradację tkanek mózgowych.

Laktony terpenowe działają ochronnie na osłonki mielinowe nerwów, dzięki czemu impuls nerwowy dociera bez rozproszenia dokładnie do miejsca przeznaczenia. Badania francuskie udowodniły, że miłorząb potrafi przywrócić komórkom mózgowym zdolność wysyłania i odbierania sygnałów.

Składniki aktywne miłorzębu zmniejszają agregację (zlepianie) krwinek, zmniejszają lepkość krwi, usprawniają wykorzystanie tlenu zwiększając w ten sposób zdolność koncentracji, uczenia i zapamiętywania.

Miłorząb zapobiega zwapnieniu naczyń krwionośnych.

Miłorząb ma silne działanie antyoksydacyjne.
Neutralizuje dwa groźne rodniki hydroksylowy i podtlenkowy oraz rodnik azotowy, który uszkadza naczynia krwionośne (także te w mózgu).

Miłorząb zwiększa aktywność fal alfa we wszystkich rejonach mózgu po jednej godzinie od podania, zarówno u młodych i zdrowych osób, jak i u ludzi starszych (badania neuropsychiatry Przewodniczącego Międzynarodowego Doradczego Komitetu do Spraw Diagnozowania, Zapobiegania i Leczenia Choroby Alzheimera przy WHO dr. Turina Itila).

Dr Itil wykazał w swoich badaniach, że kuracja miłorzębem prowadzi do korzystnych zmian w funkcjonowaniu mózgu u trzykrotnie większego odsetka badanych niż inne środki, bez konieczności akceptowania negatywnych skutków ubocznych działania leków.

UWAGA!

Naukowcy prowadzący badania nad wpływem miłorzębu na ludzki mózg i cały organizm są zgodni, że w czasach wydłużenia długości życia stosowanie miłorzębu od 40-go roku życia pozwoli na zachowanie znacznie lepszej kondycji układu krążenia i mózgu w okresie starości.
Zalecane są kuracje 3-6 miesięcy w miarę regularnego stosowania preparatów zawierających miłorząb i powtarzanie tych kuracji po roku w ramach higieny wewnętrznej organizmu.

 Miłorząb japoński – działanie niepożądane:

W rzadkich przypadkach występuje dyskomfort ze strony przewodu pokarmowego, rozdrażnienie, niepokój ruchowy lub reakcje skórne w postaci swędzenia i zaczerwienienia skóry.
W związku z tymi reakcjami nie powinno się stosować nieprzetworzonych liści miłorzębu, lecz korzystać z gotowych standaryzowanych ekstraktów miłorzębu o określonej zawartości substancji czynnych i zupełnie pozbawionych niebezpiecznych kwasów ginkgolowych.

UWAGA!

Ze względu na wpływ miłorzębu na proces krzepnięcia krwi nie zaleca się stosowania preparatów z miłorzębu przed planowanym zabiegiem operacyjnym.

Miłorząb japoński – substancje aktywne:

Flawonoidy (glikozydy flawonowe, niezglikozydowane bioflawonoidy), unikalne laktony diterpenowe (znane jako ginkgoidy A, B, C, J i M), seskwiterpeny (bilobalid A, elemol, eudesmol), monoterpeny, steroidy, kwasy tłuszczowe oraz toksyczne kwasy ginkgolowe.

Miłorząb japoński – opis:

Duże, długowieczne drzewo liściaste dorastające do 35 metrów wysokości z męskimi i żeńskimi szyszkami powstającymi na oddzielnych drzewach. Gałęzie są wzniesione lub lekko przechylone.

Liście skrętoległe, na krótkopędach kiściasto skupione, wachlarzowate,dwuklapowe.
Kwiaty żeńskie długoszypułkowe. Owoce żeńskie mają przykry zapach starego masła, ale ich wewnętrzna część jest jadalna i bardzo poszukiwana (biały orzech). Kwiaty męskie w walcowatych, żółtozielonych kotkach.

W naturze miłorząb japoński występuje od 200 milionów lat.
Obecnie rośnie w Chinach, Japonii, całej Azji, Ameryce Północnej, Australii, Nowej Zelandii, Europie jako drzewo ozdabiające parki i aleje.
Drzewo to jest bardzo chętnie sadzone nie tylko ze względu na jego urodę ale i dlatego, że jest długowieczne i na dodatek Miłorząb wyróżnia się szczególną odpornością na szkodliwe czynniki środowiska (pasożyty, grzyby, skażenie powietrza, wody, zanieczyszczenia przemysłowe a nawet promieniowanie jonizujące).

Surowcem leczniczym są liście, z których robi się wyciągi wodno-alkoholowe.
Obecnie surowiec farmaceutyczny pochodzi zazwyczaj z plantacji.

 

Piśmiennictwo:
  1. prof. dr hab. farm. Lamer-Zarawska E., prof. dr hab. med. Kowal-Gierczak B., prof. dr hab. med. J. Niedworok „Fitoterpia i Leki Roślinne”. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2007
  2. M. Ashwell, G. Bussel i inn. “Uzdrawiająca moc witamin, minerałów i ziół” Warszawa 2000
  3. J Carper „Nasz wspaniały mózg” Vesper Poznań 2010
  4. Ben-Erik van Wyk, M. Wink, “Rośliny lecznicze świata “ MedPharm, Polska 2008
  5. J. Carper “Cudowne kuracje Nowe odkrycia naukowe ukazują leczniczą potęgę roślin, witamin i innych naturalnych produktów” Vesper Poznań 2009