Jeżówka purpurowa (Echinacea purpurea)



Jeżówka purpurowa – zastosowanie:

• przeziębienie, grypa (profilaktyka, leczenie);
• pleśniawki;
• toczeń;
• reumatoidalne zapalenie stawów;
• infekcje dróg oddechowych (bakteryjne, wirusowe, grzybicze);
• ropnie, toczeń, czyraki, wypryski, owrzodzenia;
• opryszczka;
• odleżyny

Działanie jeżówki polega na poprawie odporności immunologicznej, pobudzaniu leukocytów do produkcji substancji przeciwwirusowych, aktywacji procesów regeneracyjnych, przyspieszaniu procesu gojenia ran, spowalnianiu starzenia skóry (zabezpiecza kwas hialuronowy przez depolimeryzacją), dezaktywacja wolnych rodników- zapobieganie procesom starzenia.

Ziele i sok z jeżówki purpurowej poprawiają wydolność oddechową, co sprawia, że stosowane są bardzo chętnie w schorzeniach górnych dróg oddechowych.

Podczas badania z udziałem osób często chorujących na infekcje dróg oddechowych i przeziębienia okazało się, że po ośmiu tygodniach stosowania jeżówki ryzyko przeziębienia spadło o 35%.

Jeżówka purpurowa – działanie niepożądane:

Wysypka i obrzęk twarzy mogą wystąpić u osób uczulonych na rośliny z rodziny Compositae.
Nie powinny spożywać produktów z jeżówki osoby z ciężkim upośledzeniem wątroby, chore na gruźlicę, białaczkę, leukozę, kolagenozy, AIDS, zakażone HIV oraz dzieci do 4 roku życia.

Jeżówka purpurowa – substancje aktywne:

Ziele jeżówki purpurowej i sok ze świeżego ziela zawierają pochodne kwasu kawowego, flawonoidy (pochodne kwercetyny i kemoferolu) oraz polisacharydy o charakterze kwaśnym (kwas glukuronowy, arabinoza, ksyloza, ramnoza, galaktoza, kwaśny ksyloglukan).

Korzeń jeżówki purpurowej zawiera pochodne kwasu kawowego, polisacharydy i glikoproteiny.

Jeżówka purpurowa – opis:

Bylina wieloletnia z rodziny astrowatych dorastająca do 1 metra wysokości z rozgałęzioną łodygą i szerokimi owłosionymi liśćmi.
Kwiaty ozdobne, purpurowe, piękne rosną na krótszych łodygach.
Łodygi, na których rosną liście są wyraźnie wyższe.

Echinacea purpurea rośnie w Ameryce Północnej.
Znana jest również w Europie i Azji jako ogrodowa roślina ozdobna.

Surowcem leczniczym jest sok wyciskany ze świeżych, kwitnących części naziemnych (Succus Echinaceae), intrakt* (Intractum Echinaceae), wysuszone ziele (Echinaceae purpurae herba) oraz korzeń (Echinaceae purpurae radix).

*Intrakt – świeży surowiec roślinny wytrawiony 95% etanolem. Intrakty są podobne do nalewek, z tą różnicą, że nalewki robi się z suszonych surowców.

 

Piśmiennictwo:
  1. prof. dr hab. farm. Lamer-Zarawska E., prof. dr hab. med. Kowal-Gierczak B., prof. dr hab. med. J. Niedworok : „Fitoterpia i Leki Roślinne”. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2007
  2. Ben-Erik van Wyk, M. Wink, “Rośliny lecznicze świata “ MedPharm, Polska 2008
  3. M.Ashwell. G Bussel i inn. “Uzdrawiająca moc witamin, minerałów i ziół” Warszawa 2000