Orzech włoski (Juglans regia)



Orzech włoski – zastosowanie:

  • silne działanie bakteriobójcze zwłaszcza w stosunku do: gronkowców, paciorkowców, pałeczek czerwonki bakteryjnej, pałeczek duru brzusznego oraz ich antybiotykoodpornych mutantów;
  • trądzik, egzema, wrzody skórne, zakażenia grzybicze;
  • nadmierne pocenie (stosowanie wewnętrzne i zewnętrzne);
  • wypadanie włosów, świąd głowy;
  • trudno gojące, ropiejące rany (dezynfekuje, przyspiesza gojenie i tworzenie suchego strupa);
  • wszawica;
  • parodontoza, zmniejsza stany zapalne dziąseł i gardła;
  • biegunki bakteryjne;
  • bolesne wzdęcia;
  • nieżyt przewodu pokarmowego;
  • owrzodzenia jelita grubego;
  • żylaki odbytu;
  • zapalenie sromu i pochwy;
  • niedoczynność tarczycy;
  • opryszczka

Orzech włoski wykazuje również działanie przeciwgrzybicze, odtruwające i oczyszczające (unieczynnia i usuwa toksyczne związku powstałe w wyniku choroby lub zakażenia pasożytami).

Jądra nasienne (jadalna część orzecha) to źródło składników odżywczych bogate w witaminę C, nienasycone kwasy tłuszczowe.
Regularne jedzenie orzechów wzmacnia organizm, poprawia sprawność serca, zmniejsza poziom cholesterolu we krwi.

Wyciąg z orzecha włoskiego hamuje wydzielanie mleka u kobiet w okresie laktacji.

Orzech włoski – działanie niepożądane:

Liście, naowocnia i jądra nasienne (jadalna część orzecha) oraz przetwory z nich w prawidłowych dawkach nie wywołują objawów szkodliwych dla zdrowia. Wysokie i bardzo wysokie dawki mogą powodować nudności i zaparcia.

 Orzech włoski – substancje aktywne:

Liście orzecha włoskiego zawierają juglon, hydrojuglon, garbniki elagowe, związki naftochinonowe, flawonoidy, kwasy organiczne, karotenoidy, ślady olejku eterycznego (pinen, limonen, cyneol), trój terpeny witaminy i sole mineralne.

Świeże liście orzecha włoskiego zawierają znacznie więcej juglonu (to głównie juglon decyduje o właściwościach przeciwpasożytniczych i przeciwzapalnych orzecha) niż liście suszone.
Stare liście orzecha w zasadzie nie zawierają juglonu.

Zielone łupiny (naowocnia) mają skład bardzo podobny do składu świeżych liści.
Różnica jest w zasadzie jedynie w proporcjach.

Jądra nasienne (jadalne orzechy) zawierają 51 – 69 % tłuszczu, 20-27% związków białkowych, 12% węglowodanów, fitosterole, fityny, witaminy (zwłaszcza duże ilości witaminy C)i sole mineralne.

 

Orzech włoski – opis:

Orzech włoski to drzewo dochodzące do 25 metrów wysokości.
Pień prosty, pokryty jasnoszarą korą spękaną podłużnie.
Liście duże, połyskujące, eliptyczne, całobrzegie, złożone z pięciu do dziewięciu listków.
Kwiaty męskie zebrane w zielone kokotki, żeńskie w kłębiki. Jądra nasienne owocu zamknięte są w twardej łupinie pokrytej zieloną naowocnią.

Orzech włoski rośnie w Azji, Europie a także w niektórych częściach Stanów Zjednoczonych.

 

Piśmiennictwo:
  1. Doc. Dr hab. farm. A. Ożarowski, Dr n. farm. W. Jaroniewski: „Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie” IWZZ, Warszawa 1989
  2. Ben-Erik van Wyk, M. Wink, “Rośliny lecznicze świata “ MedPharm, Polska 2008
  3. Prof. dr nauk med. Valeria Sedlak –Vadoc  „Paraprotex” Nutrition & Health rocznik 9, nr 3 VI 2006