Rozmaryn Lekarski (Rosmarinus officinalis)



Rozmaryn lekarski – zastosowanie:

Rozmaryn lekarski może być bardzo szeroko stosowany, jednakże jego zastosowanie zależy od tego, w jakiej formie go użyjemy. Z rozmarynu lekarskiego możemy stworzyć napar (stosowany doustnie w przypadku grypy, przeziębienia, bóli reumatycznych, niestrawności żołądkowych), nalewkę (depresja, pobudzenie), kompres (na zwichnięcia), olejek (kąpiel i masaż, aromaterapia).


    • Działa rozgrzewająco, a więc zaleca się jego stosowanie w przypadku przeziębienia;
    • Pobudza krążenie krwi do głowy, dzięki czemu poprawia pamięć i koncentrację oraz przyspiesza wzrost włosów;
    • Pobudza krążenie krwi, dzięki czemu stosowany w postaci kremu lub olejku pomaga zredukować cellulit;
    • Łagodzi bóle głowy oraz migrenę;
    • Epilepsja i zawroty głowy;
    • Niskie ciśnienie krwi – rozmaryn podnosi je, dlatego też stosuje się go w przypadku omdleń;
    • Rekonwalescencja – rozmaryn przyspiesza odzyskiwanie sił po chronicznych chorobach oraz długoterminowym stresie;
    • Osłabienie – związane z niskim ciśnieniem, ospałość i wyczerpanie – rozmaryn pobudza pracę gruczołów nadnerczy, dzięki czemu „dodaje nam sił i energii do życia”;
    • Łagodne przypadki depresji – rozmaryn poprawia nastrój;
    • Reumatyczne bóle mięśni – rozmaryn w postaci kremu lub olejku działa łagodząco;
    • Niestrawność – stosując wewnętrznie napar z rozmarynu można załagodzić wszelakie problemy z trawieniem, rozmaryn ulepsza powolne trawienie, wspomaga proces trawienia tłuszczy;
    • Zmarszczki – rozmaryn wykazuje działanie odmładzające, gdyż jest silnym przeciwutleniaczem, zapobiega uszkodzeniu komórek przez wolne rodniki.

Działania niepożądane:

Stosowany zewnętrznie może doprowadzić do zapalenia skóry (rzadko). W medycynie ludowej stosowano rozmaryn do wywołania poronień. Reguluje on też cykl miesiączkowy – może też przyspieszyć menstruację. Jeżeli jest stosowany w normalnych dawkach, jako dodatek do żywienia nie powinien wywołać żadnych skutków ubocznych.
Olejek rozmarynowy jest stosowany w aromaterapii i ponieważ zawiera kamforę, nie powinien być stosowany doustnie, gdyż mogłoby to doprowadzić do zaburzeń trawienia, konwulsji, epilepsji czy też uszkodzenia nerek.

Substancje aktywne:

  • Rozmarycyna – wykazuje działanie pobudzające oraz przeciwbólowe;
  • Olejek lotny – w zależności od części rośliny jego zawartość jest różnorodna. Działa pobudzająco oraz stosowany zewnętrznie na skórę uśmierza ból;
  • Kwas rozmarynowy – działanie przeciwzapalne;
  • Flawonoidy – działają wzmacniająco na naczynka włosowate oraz wykazują właściwości przeciwzapalne;
  • Garbniki;
  • Diterpeny

Opis:

Rozmaryn lekarski to zioło, które przede wszystkim charakteryzuje się tym, iż ma bardzo intensywny zapach. Może osiągać nawet do 2 m wysokości. Ma wąskie liście, które są ciemno-zielone u góry i białe od spodu. Rozmaryn jest uprawiany przede wszystkim w doniczkach w domach lub w ogródkach i stosowany jako przyprawa do wielu dań. Rozmaryn doskonale nadaje się do jagnięciny, wieprzowiny, cielęciny, mięsa królika, kaczek, potraw z jajek. Używa się go również jako dodatek do chleba, przede wszystkim do jego specjalnej odmiany jaką jest focaccia. Ponadto dzięki swojemu silnemu aromatowi bardzo popularne jest dodawanie rozmarynu do oliwy z oliwek, która w ten sposób staje się bardzo aromatyczna.

 

Bibliografia:

Lecznicze Dary Natury, Zespół Naukowców z Instytutu Fitoterapii, Wydział Medyczny, Paris XIII, Bobigny, Wyd. 2003., s.