Skrzyp polny (Equisetum arvense L. ang. Common horsetail)



Skrzyp polny – zastosowanie:

  • zapalenie dolnych dróg moczowych;
  • trudno gojące się rany i inne problemy skórne (wewnętrznie i zewnętrznie);
  • stany zapalne jamy ustnej;
  • miażdżyca;
  • nadmierne krwawienia miesięczne;
  • obrzęki spowodowane zatrzymaniem wody i elektrolitów w organizmie w wyniku schorzeń nerek lub serca;
  • zaburzenia przemiany materii;
  • osłabienie aktywności hormonalnej w starszym wieku;
  • kruche i łamliwe naczynia krwionośne;
  • poprawa stanu skóry i błon śluzowych (skrzyp uelastycznia i wygładza skórę);
  • poprawa stanu tkanki łącznej i kości;
  • poprawa kondycji włosów (wzmacnia, hamuje wypadanie) i paznokci (twardość, łamliwość)
  • usprawnienie czynności wątroby;
  • przeciwkrwotoczo;
  • przeciwkamicowo (kamienie nerkowe);
  • odtruwająco;

Dla uzyskania jeszcze lepszych efektów ziele skrzypu stosuje się z innymi surowcami o podobnym działaniu np. dla poprawy stanu skóry warto łączyć ziele skrzypu polnego z krwawnikiem, bratkiem polnym lub drapaczem lekarskim, chcąc uzyskać zwiększenie aktywności hormonalnej z pluskwicą groniastą oraz z arcydzięglem chińskim.
Usprawnienie czynności wątroby wymaga zastosowania dodatkowo np. ostropestu plamistego.

 Skrzyp polny – działanie niepożądane:

Długotrwałe stosowanie skrzypu polnego może doprowadzić do niedoboru witaminy B1 (skrzyp polny zawiera antywitaminę B1).

Przy długotrwałym stosowaniu skrzypu należy wobec tego uzupełniać niedobór witaminy B1 (drożdże, pestki słonecznika, kiełki pszenicy lub naturalny suplement diety zawierający naturalne witaminy z grupy B).

 Skrzyp polny – substancje aktywne:

Ziele skrzypu polnego zawiera 5-8% kwasu krzemowego (łącznie z rozpuszczalnymi w wodzie krzemianami), któremu zawdzięczamy usprawnienie przemiany materii, korzystne działanie na włosy, skórę, błony śluzowe, naczynia krwionośne, kości.

Ważna jest również duża zawartość flawonoidów takich jak ekwizetryna, izokwercytryna, galuteolina, apigenina. Są także saponiny, kwasy organiczne (askorbinowy, akonitowy), fenylokwasy oraz około 15-20% substancji mineralnych, w tym obok krzemionki sporo soli magnezu, potasu i glinu.

Skrzyp polny – opis:

Skrzyp polny to bylina z rodziny Skrzypowatych, gromady Paprotników.
Skrzyp ma podziemne kłącze podzielone na międzywęźla, zakorzeniające się obficie w węzłach.
Wiosną skrzyp wytwarza pędy zarodnikowe zakończone kłosem zarodnikowym.
Kłosy usychają po rozsianiu zarodników.
Liście są zredukowane i ułożone okółkowo wokół węzłów.

W Europie skrzyp polny występuje pospolicie na glebach wilgotnych i rośnie jako chwast na polach, w rowach, ugorach i przydrożach.

Do celów leczniczych wykorzystywane są pędy asymilacyjne (letnie) zbierane w lecie i szybko suszone w warunkach naturalnych z dala od bezpośredniego nasłonecznienia.

Piśmiennictwo:
  1. Doc. Dr hab. farm. A. Ożarowski, Dr n. farm. W. Jaroniewski: „Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie” IWZZ, Warszawa 1989
  2. prof. dr hab. farm. Lamer-Zarawska E., prof. dr hab. med. Kowal-Gierczak B., prof. dr hab. med. J. Niedworok : „Fitoterpia i Leki Roślinne”. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2007
  3. Ben-Erik van Wyk, M. Wink, “Rośliny lecznicze świata “ MedPharm, Polska 2008