Sosna zwyczajna (Pinus silvestris)



Sosna zwyczajna – zastosowanie:

  • choroby dróg oddechowych z utrudnionym odksztuszaniem, stany astmatyczne;
  • bóle mięśniowe, nerwobóle;
  • choroby reumatyczne;
  • bezsenność;
  • choroby skórne – grzybice skórne, liszaje, łojotok, świerzb;
  • owrzodzenia żylakowe;
  • bóle gośćcowe;
  • kamica moczowa;
  • stany zapalne jamy ustnej, choroby dziąseł (działanie odkażające, hamuje rozwój i niszczy drobnoustroje, przyspiesza regenerację błon śluzowych);
  • grzybica;

Sosna zwyczajna – działanie niepożądane:

Preparaty sosnowe stosowane w rozsądnych dawkach nie wywołują działania szkodliwego. Wyjątkiem jest dziegieć sosnowy, który może wywołać podrażnienie skóry.

 Sosna zwyczajna – substancje aktywne:

Pączek sosny i młode pędy zawierają

  • olejki eteryczne,
  • żywice,
  • związki gorzkie,
  • garbniki,
  • witaminę C.

Kora sosny zawiera:

  • garbniki skondensowane;
  • kwasy polifenolowe (ferulowy, galusowy, chlorogenowy, kawowy);
  • olejki eteryczne;
  • związki cukrowe;
  • garbniki

Olejek terpentynowy zawiera:

  • kamfen;
  • karen;
  • cymen.

Dziegieć sosnowy zawiera związki fenolowe (m. in. gwajakol, krezol, pirokatechol), węglowodory aromatyczne i kwasy żywiczne.

 Sosna zwyczajna – opis:

Duże drzewo iglaste z rodziny Sosnowatych o wys. do 30 metrów i charakterystycznej czerwonożółtej, łuszczącej się korze w górnej części drzewa. Dolna część pnia jest pokryta wielobocznie popękaną brunatnoczrewoną korą.
Igły w kolorze sinozielonym, szyszki pojedyncze, stożkowate z wyraźnym wyrostkiem środkowym.

Sosna rośnie w lasach w umiarkowanej strefie klimatycznej półkuli północnej.

 

Piśmiennictwo:

Doc. Dr hab. farm. A. Ożarowski, Dr n. farm. W. Jaroniewski: „Rośliny lecznicze i ich praktyczne zastosowanie” IWZZ, Warszawa 1989

  1.  Ben-Erik van Wyk, M. Wink, “Rośliny lecznicze świata “ MedPharm, Polska 2008
  2. prof. dr hab. farm. Lamer-Zarawska E., prof. dr hab. med. Kowal-Gierczak B., prof. dr hab. med. J. Niedworok: „Fitoterpia i Leki Roślinne”. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2007