Cats claw (Czepota, vilcacora, Koci pazur, Uncaria tomentosa )



Cats claw – zastosowanie:

  • zapalenie zatok;
  • infekcje bakteryjne;
  • gościec, artretyzm;
  • wrzody żołądka;
  • choroby zakaźne i zapalne;
  • opryszczka;
  • przewlekłe zmęczenie;
  • trudno gojące rany;
  • osłabienie odporności immunologicznej;
  • problemy krążeniowe;
  • nowotwór (Uncaria tomentosa stosowana jest pomocniczo i dla wzmocnienia odporności osłabionej chemioterapią, naświetleniami lub innymi metodami terapeutycznymi oraz dla zahamowania przekształacania się zdrowych komórek w komórki nowotworowe).

Vicacora zaliczana jest do wąskiej grupy roślin adaptodennych, czyli poprawiających stan zdrowia bez względu na rodzaj i poziom patologii. Należy pamiętać, że adaptogeny to rośliny wykazujące wyłącznie korzystne działanie na ludzki organizm (żadnych niekorzystnych efektów ubocznych).

Główny zakres działania Cats clow to wzmacnianie układu immunologicznego, działanie przeciwzapalne, przeciwmutagenne, przeciwnowotworowe, przeciwwirusowe i przeciwutleniające.

 Cats claw – działanie niepożądane:

Nie istnieją jak dotąd doniesienia o szkodliwości Uncaria tomenosa stosowanej w zalecanych dawkach.
Wiadomo, że u niektórych osób vilcacora przyjmowana w większych dawkach może wywołać biegunkę.

Cats claw – substancje aktywne:

Vilcacora zawiera monoterpenowe alkoloidy indolowe, saponiny triterpenowe.

Cats claw – opis:

Uncaria tomentosa to ciernista liana o długości około 60 metrów oplatająca drzewa o kwitnących pędach przekształconych w wąsy czepne.
Ciernie przypominają kształtem kocie pazury.
Liście zielone, parami naprzeciwległe.
Kwiaty kremowe, zebrane w główki.
Istnieje kilkadziesiąt odmian Uncaria, ale tylko z Uncaria tomentosa i unkaria guianensis (rosnących głównie w Peru i Brazylii) uzyskuje się produkty lecznicze.

Vilcacora rośnie w Ameryce Południowej i Środkowej.

Surowcem są korzenie i kora pędów pozyskiwane ze stanu naturalnego.
Surowiec pozyskiwany na szerszą skalę pochodzi głównie z kory.
Kora ma wprawdzie nieco mniejszą zawartość substancji leczniczych, jednak pozyskanie kory w znacznie mniejszym stopniu szkodzi samej roślinie.

 

 

Piśmiennictwo:
  1.  M. Ashwell, G. Bussel i inn. “Uzdrawiająca moc witamin, minerałów i ziół” Warszawa 2000
  2. Ben-Erik van Wyk, M. Wink, “Rośliny lecznicze świata “ MedPharm, Polska 2008